In Phara ging het over de verkiezingen in Pakistan. Aan tafel zat de ‘kritische moslima’ en schrijfster Naema Tahir, geboren uit Pakistaanse ouders.
Het tweede onderwerp van gesprek was de eenzijdige onafhankelijkheid van het mini-Balkanstaatje Kosovo.
Voetballer Besnik Hasi (Anderlecht, Genk en Cercle Brugge) is een Kosovaar en kwam zijn vreugde en toch ook zijn bezorgdheid tonen.
Willy Claes heeft ervaring met de Balkan als voormalig minister van Buitenlandse Zaken en ex-topman bij de Navo.
‘Broeders van Liefde’ is een opmerkelijk toneelstuk van Arne Sierens en Chokri Ben Chikha.
Sierens is een van onze topregisseurs.
Chokri Ben Chikha is een Tunesisch-Vlaamse theatermaker. Het stuk gaat ondermeer over de relatie tussen hem en zijn broer. Vandaar: ‘Broeders van Liefde’.
Uw beschaafde mening over wat in Phara is gezegd, is zeer welkom. Klik bovenaan ‘Discussieer mee’ aan.
Hieronder vindt u twee opmerkelijke gragmenten uit het programma.
- Kan Pakistan ooit een democratie worden? Naema Tahir zei er dit over.
-Willy Claes heeft grote vragen bij een onafhankelijk Kosovo, en wel hierom.
-Voetballer Besnik Hasi gelooft wel in een leefbaar Kosovo; hij zei het zo.
2 reacties ↓
1 joseph woters // 19-02-2008 om 11:17
De formule: in het verlengde van Terzake maar toch wat ruimte voor andere onderwerpen (zoals n.a.v. de verstripping van ‘Kaas’ of de theatervoorstelling ‘Broeders van liefde’ nu) valt of staat bij het verloop van het gesprek, van de hak op de tak gezien de toegemeten tijd, waardoor de kijker op z’n honger blijft; een euvel inherent aan het medium waarin nieuwsgaring nu eenmaal ingeblikt moet, al goed dat er deze keer niet gescoord hoefde te worden.
2 Nicole Malin // 19-02-2008 om 00:10
Is er een toekomst voor Kosovo? Ja, maar…
Ik heb zelf - vlak na de oorlog - in Kosovo verbleven om het land te helpen herop te bouwen. Ik had het geluk te werken met plaatselijke mensen en op die manier het land, zijn geschiedenis en de economische realiteit te leren kennen. Politiek zal er nog veel over gepalaverd worden, en dat laat ik over aan de politici wereldwijd. Maar de Kosovaren zitten met de realiteit. Een land dat jaren leeggezogen is door de Serviërs, waar de mannen niet geschoold zijn want jarenlang of in gevangenschap of in legerdienst; in het beste geval een zelfgekozen ballingschap om toch maar niet onder de Serviërs te moeten dienen. Een land waar veel zware industrie was: de machines ontmanteld door de Serviërs, de vervuilde sites blijven achter.
Een land in opbouw, met nog steeds verwoeste dorpen, die misschien nooit meer opgebouwd zullen worden, want de inwoners hebben de oorlog niet overleefd.
Maar ook een land dat toeristische troeven heeft: prachtige bergen die aan de Alpen doen denken. Lekkere wijn maken ze er ook, alleen werd die nooit uitgevoerd, want dan diende het etiket Serbia te vermelden. En het Peja-bier is overheerlijk.
Het zal moeilijk worden, en de Kosovaren zullen Europa nog hard nodig hebben, maar komen zullen ze er, gewoon omdat het vanuit hun hart komt.
Reageer!
Je reactie is welkom indien ze vergezeld gaat van je voornaam, naam en een behoorlijk e-mailadres. Je kunt aan de moderator vragen om enkel je initialen of voornaam te vermelden. Klik hier voor de gebruiksvoorwaarden van onze fora.