PROGRAMMAWIJZIGING!

. Didier Delafontaine, journalist Rtbf
. Thomas Claus, de oudste zoon van wijlen Hugo Claus
. Bart Peeters, zanger en presentator

Een Franstalige blik op de communautaire crisis

Supporter zijn van kampioen Standard Luik levert wel veel goodwill en sympathie op aan de andere kant van de taalgrens, maar voetbal is geen breekijzer om de communautaire impasse los te wrikken. En daar zit premier Leterme echt wel in. B-H-V heet het spook dat veel te vlug weer door de gangen van de Wetstraat waart. Het moet dringend in de diepvries, maar hoe? Wie bedenkt er een wondermiddel om niemand gezichtsverlies te laten lijden?

Wat verwachten de Franstalige politici nu eigenlijk van de Vlaamse partijen? Een knieval? Een diepe buiging? Ze zouden beter moeten weten. Denken ze dat ze alsnog het kartel CD&V-N-VA uit elkaar kunnen spelen? Welke trofee denken de Franstaligen in de wacht te kunnen slepen? Of weten ze dat eigenlijk zelf niet? Zitten ze misschien in een onderlinge spiraal van opbod? Misschien kan Didier Delafontaine, radiojournalist bij de Rtbf,onze geest verlichten. Delafontaine vervangt zijn televisiecollega Christophe Deborsu, die te elfder ure moest afzeggen.

De zoon over zijn vader en een leven in de schaduw

Zes weken geleden stierf Hugo Claus zoals hij het zelf gewild had. Een week later was de Bourla in Antwerpen gevuld met vrienden, bewonderaars - bekende en onbekende - die afscheid kwamen nemen van de schrijver. En tussen dat publiek zat een man van wie velen tot dan het bestaan niet kenden: Thomas, de oudste zoon van Claus.

Thomas Claus is de zoon uit het eerste huwelijk van Claus. Altijd bleef hij in de anonimiteit, in de schaduw. Hij leidde een leven met veel ups en downs, hij legde een grillig parcours af. Samengevat: het was nooit gemakkelijk om de zoon van te zijn. En wanneer later dit jaar zijn eerste roman verschijnt - geen biografie, geen autobiografie - zal iedereen zijn talent vergelijken met dat van zijn vader. Het zal niet anders zijn. Thomas Claus is te gast bij Phara De Aguirre en Lieven Van Gils.

De eeuwig jonge performer

Op de Nekkanacht ontpopte hij zich andermaal als een geboren performer, een mens die zich pas echt goed voelt met een gitaar, een micro en een publiek. Zonet heeft Bart Peeters een tournée door Nederland achter de rug. In september verschijnt zijn nieuwe cd.

Maar wanneer zien we nu de echte Bart Peeters: op televisie of in de concertzaal? Of wil hij die keuze nog altijd niet maken? En wat is het geheim van zijn eeuwige jeugd?

Dinsdag in Phara: Kader Abdolah!

Kader Abdolah is de auteur van ‘De Boodschapper’, een vertelling en ‘De Koran’, een vertaling.

door Louis van Dievel

Ik ben een grote fan van Kris Deschouwer, de politoloog. Sommigen zweren bij het woord ‘politicoloog’. Er schijnt een nuanceverschil te zijn, maar het fijne daarvan weet ik niet. Phara zei het bij de inleiding: Deschouwer is een baken, een boei, een houvast in stormachtige tijden, de koele en rustige analyst van verkiezingsuitslagen. Ik zag hem dus graag komen, want op de duur wordt een mens ongerust wanneer hij op de televisie Jean-Marie Dedecker hoort verkondigen dat er een staatsgreep is gepleegd. Ik was al eens buiten gaan kijken of er al tanks door de straten rolden en of de omroep al door regeringsgetrouwe troepen was bezet. Het was gewoon lente.

Oppassen met grote woorden

We moeten voorzichtig zijn met termen als staatsgreep, genocide , crisis van het regime en democratisch deficit, luidde de boodschap van de politoloog. Voor we het weten hebben we geen woorden meer om het échte te beschrijven. Hij pikte daarmee in op wat schrijver David Van Reybrouck vertelde. Die was met het ministeriële trio op reis in centraal Arika. Hij hoorde over B-H-V-heisa toen hij in een journalistenbusje naar een vluchtelingenkamp reed. Woede, was het gevoel dat opborrelde, niet eens de lust om eens cynisch te lachen.

Kris Deschouwer voegde er meteen aan toe dat taal en taalgrens wel belangrijk zijn , maar dat we het belang moeten kunnen relativeren. ‘Een taalmeerderheid is geen democratische meerderheid, het is niet omdat je met meer bent dat je gelijk hebt.’ Wijze woorden.
Net zoals die niet mis te verstane ’sneer’ naar de politieke klasse: ‘De politici wentelen zich in de illusie dat zij het op hun manier zullen kunnen regelen, en die illusie heerst zowel aan franstalige als aan Vlaamse kant.’

Een compromis is niet vies

De kunst is om een evenwichtig compromis te vinden. Een compromis is niet vies. Ons land is stabieler dan ooit, dankzij de kunst van het compromis. Het is van 1991 geleden dat er bij ons nog een regering gevallen. Zeventien jaar geleden is het! Waarover klagen wij dan?
‘Politiek is in ons land te voorspelbaar om nog boeiend te zijn,’ zei Kris Deschouwer ook ergens. Maar daar was ik het dan weer grondig mee oneens. De professor had immers een kwartier lang het tegendeel bewezen in Phara.

Dit waren op disndag de gasten van Phara De Aguirre en Lieven Van Gils:

Kris Deschouwer

Politoloog Kris Deschouwer probeerde klaarheid te scheppen in de nieuwe communautaire crisis.
Is er nog een ontsnappingsroute voor de splitsing van BHV?

David Van Reybrouck

Auteur (en archeoloog en histroricus) David Van Reybrouck is bekroond met de Arkprijs van Het Vrije woord voor zijn theatermonoloog over de Witte Paters in Kongo.

Steven Borgerhoff & Kristof Lamberigts

Borgerhoff & Lamberigts zijn nieuwkomers in de Vlaamse uitgeverswereld, met snelle en vluchtige boeken. Maar ze geven wel de autobiografie van Frank Vandenbroucke uit, een boek waarvoor menige uitgever een been had gegeven.

Uw beschaafde mening over deze gasten en over de uitzending is zeer welkom. Klik bovenaan op ‘discussieer mee’.

. Steven Borgerhoff en Kristof Lamberigts, uitgevers nieuwe stijl
. Kris Deschouwer, politoloog
. David Van Reybrouck,  winnaar van de Arkprijs voor het Vrije Woord

‘Ik ben god niet’ uit het niets naar één

Het is al een poosje geleden dat wielrenner Frank Vandenbroucke nog het nieuws haalde met sportieve prestaties. Toch is hij - na Tom Boonen misschien - de meest besproken sportman in Vlaanderen. Zijn ‘autobiografie’ Ik ben god niet is uit het niets naar de eerste plaats in de boekentoptiens geschoten. Frank Vandenbroucke spreekt de massa nog aan, zoveel is duidelijk.

Niet toevallig wordt het boek van Frank Vandenbroucke uitgegeven door de relatief nieuwe uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts. Steven Borgerhoff komt van bij Q-Music, Kristof Lamberigts werkte bij Lannoo. Ze zijn uitgevers ‘nieuwe stijl’ die heel kort op de bal spelen. Je kunt er bijvoorbeeld ook een zelfgeschreven boek laten produceren, als je er maar voor betaalt. Kwaliteit is niet de eerste vereiste. Critici zeggen dat ze niet uitgeven maar bedrukt papier verkopen. Maar hun aanpak blijkt zeer succesvol. Hoe komt het overigens dat net zij het in uitgeverskringen felbegeerde boek van Frank Vandenbroucke in de wacht hebben gesleept?

Missiepaters en Het Vrije Woord

‘Missie’ is een theatermonoloog die gebaseerd is op gesprekken met een tiental missiepaters, van wie sommigen al een halve eeuw in Afrika werken. De monoloog wordt gespeeld door Bruno Vanden Broecke.

Voor die monoloog krijgt David Van Reybrouck dit jaar de Arkprijs voor het Vrije Woord.Van Reybrouck is schrijver, archeoloog en historicus. De jury van de Arkprijs prijst hem om ‘ zijn veelzijdige, rechtlijnige en originele aanpak in de hedendaagse discussies op ethisch-maatschappelijk en wetenschappelijk vlak.’ Allicht kan de laureaat uitleggen wat de jury daarmee in mensentaal bedoelt.

En daar is BHV weer…

Veel vlugger dan verwacht en gevreesd is het dossier van Brussel-Halle-Vilvoorde opnieuw aan de oppervlakte gekomen. De regering Leterme I komt daarmee in moeilijkheden want er is nog geen begin van een oplossing om het probleem BHV op te lossen.

Politoloog Kris Deschouwer is te gast bij Phara. Wat maken we nu mee? Een zenuwoorlog? Een partijtje politiek armworstelen? Of is dit niet minder dan het begin van het einde voor de Belgische federale staat? Of is er nog ergens een oplossing voor BHV te vinden waar nog niemand aan gedacht heeft?