Deze heren van stand waren te gast bij Phara en wisselden van gedachten over de levenskansen van de regering Leterme I:

Luc Van den Bossche

Herman De Croo

Mark Eyskens

Uw beschaafde mening over deze uitzending van Phara is zeer welkom; klik hierboven op ‘discussieer mee’.

door Phara De Aguirre

20 cl., we waren mis, we hadden naar beneden afgerond. Herman rondt af naar boven. Voor één drankbon betaal je deze zomer op zijn festival 2,50 euro want Herman wil dat het vooruit gaat aan zijn kassa’s. Met 2,50 gaat het beter vooruit dan met 2,20. Maar voor de snelle beslisser zijn er koopjes te doen. Op de website kan je nu al drankbonnen bestellen. Wie er 20 koopt, krijgt er één gratis, 40 + 2, 60 + 3, 80 + 4. ‘Er zijn al 200.000 drankbonnen verkocht,’ glunderde Herman in onze uitzending. Dat is 500.000 euro op de rekening, drie maanden voor de eerste pint getapt is. ‘Daar kan ik mijn belastingen mee betalen om de VRT te financieren,’ zei Herman. Verstandige kerel, die Herman.

Een drankbon cadeau

25 cl bier – volgens onze bronnen minder alcoholisch dan een gewone pint want dat drukt het aantal zatlappen op de weide – voor 2,50 euro. De festivalgangers kunnen zich op de dijk van Knokke wanen. Als je twintig bekers terugbrengt, krijg je een drankbon cadeau. Jij wel, die negentien andere bekerbezitters hadden maar sneller moeten zijn. Groene jongen, die Herman.

Voor we begonnen, vroeg ik hem of hij niet liever een glas wijn of bier dronk tijdens de uitzending. Hoefde niet, zei Herman. Dat glas water met schijfje citroen volstond. Zo kon hij tijdens de uitzending zeggen dat hij water dronk om de VRT te leren besparen. Na de uitzending, buiten ’t zicht van de camera’s, dronk hij geen water meer. Handige kerel, die Herman.

Het kan duurder

165 euro kost een combi-ticket deze zomer voor het beste muziekfestival ter wereld. ’t Kan duurder, weten we uit de krant. ’t Kan ook goedkoper, maar dan krijg je niet de groepen die Herman geregeld krijgt. Bij Herman krijg je waar voor je geld, zijn affiche mag gezien worden. Chapeau voor Herman. Als hij dat ‘waar voor je geld’ nu ook op zijn drank zou toepassen, zouden we twee keer chapeau zeggen, maar nu zijn we weer aan ’t zeuren, vindt Herman.

Laat dat jonge volk maar werken voor dat ticket, zei Bert Geenen. Ik kon hem geen ongelijk geven. Voor wat hoort wat. Zo voed ik mijn kinderen ook op. Maar dat mijn kroost moet werken én drinken om een artiestengage van één miljoen euro te betalen, kan er bij mij niet in. Namen mocht Herman niet noemen, dat staat zo in het contract. Hij heeft trouwens niets te maken met die artiestengages. 500 % gestegen in zeven jaar tijd. Allemaal de schuld van de managers van die artiesten en daar hebben die machtige maar goedmenende jongens van Live Nation niets aan te zeggen. Er zijn wel groepen waar Herman wel iets aan te zeggen heeft. Die betaalt hij 500 euro om op Werchter te spelen, maar als je ze in je jeugdhuis wil laten optreden, moet je 1000 euro op tafel leggen. Maar wij kennen er niets van, zegt Herman. Wij zijn bekrompen wezens die liever in Tsjetsjevië rond de kerktoren draaien dan op de wei in Schuerania te dansen. Een man van de wereld, die Herman.

Sluiswachter

Een dag na onze uitzending dronk ik in Brussel een pint – 33 cl, in een glas, 1,80 euro – met een man die er meer van weet dan ik. ‘Herman is de sluiswachter in ons land als het over optredens van muziekgroepen gaat, je had gelijk.’ Volgende keer mag hij mee aan tafel als Herman te gast is. Hij heeft me beloofd dat hij zijn mond zal open doen, iets wat vele anderen in muziekland niet durven. Herman kan je maar beter te vriend houden, je weet maar nooit.

Je wenst een mens geen kanker toe

Mijn vriend zal hij nooit worden, Herman. Niet om wat hij in de uitzending gezegd heeft, daar kunnen we tegen, dat hebben we zelfs graag. Wel om wat hij na de uitzending gezegd heeft. Niet tegen mij, maar tegen een collega die zich even uit zijn gezelschap wou verwijderen om in het rookkot van de VRT een sigaret op te steken. ‘Ik wens je veel kankers,’ zei Herman. Sorry Herman, dat doe je niet. Je wenst een mens geen kanker toe, ook niet als hij kritisch is.

En dan zwijg ik nog over de manier waarop je tegen de bewaker van de VRT tekeer bent gegaan. Ik hoop dat je de rekening betaalt van de telefoon die je vernield hebt, anders zullen wij nog meer water moeten drinken. Het ga je goed, Herman, ik wens je een fantastisch festival.

. Luc Van den Bossche, oud-minister voor SP.A
. Mark Eyskens, oud-premier voor CD&V
. Herman De Croo, oud-voorzitter van de Kamer voor Open VLD

Nu er na een dracht van negen maanden eindelijk een regering is, zij het niet de mooie baby waarop de ouders in juni 2007 hadden gehoopt, brengt Phara drie veteranen van de Belgische politiek samen.
Hoe levenskrachtig is de regering Leterme I? En hoe eendrachtig? En hoe krachtdadig? Of gaan we onvermijdelijk naar vervroegde verkiezingen volgend jaar of nog in deze herfst?

Herman De Croo

Herman De Croo (Open VLD) heeft politieke feeling op overschot. Hij was minister, partijvoorzitter en vele jaren Kamervoorzitter.

Mark Eyskens

Marc Eyskens was korte tijd premier en een opgemerkt minister van Buitenlandse Zaken; hij verpakt zijn lessen in politieke zeden in de fluwelen handschoen van de begenadigde causeur.

Luc Van den Bossche

Was ooit een angry young man binnen de BSP, was vele jaren ministrabel en minister, en stapte na een relatief korte politieke carrière en een zwaar verkeersongeluk over naar het bedrijfsleven: de luchthaven van Zaventem. Hij probeert ook het NTG in Gent uit de zorgen te halen. Over de regeringsvorming heeft hij een gedicht geschreven, geen al te vrolijk gedicht overigens.

Donderdag in Phara!

Producer Robin de Levita van de legendarische Fabeltjeskrant

Frank Beke, oud-burgemeester van Gent

En vergeet niet de column van Phara De Aguirre te lezen over de uitzending met Herman Schueremans, via deze link.