door Louis van Dievel

Onze Rode Duivels krijgen van de voetbalbond voor iedere interland de tekst van ons volkslied - de Branbançonne - in twee talen toegestopt  op de achterkant van een bierviltje, dan kunnen ze wat mee neuriën of lippen wanneer de camera hen close in beeld neemt tijdens het spelen van de hymnen. Dat zijn van die momenten waarin je inderdaad moet toegeven: ‘Sire, il n’y a plus de Belges’. Dat is anders bij onze Latijnse tegenstrevers: de Italianen, de Fransen en de Portugezen bijvoorbeeld, die hun volkslied uit volle borst meezingen. Ze menen het, ze zijn fier op hun land en hun kleuren. Ik pleeg wel eens te monkelen om zoveel vaderlandsliefde.

Boeventronies

Het is vreemd, maar als de Serviërs of de Kroaten hun hymne aanheffen rond de middencirkel, dan vind ik dat plots niet meer zo grappig. Ik besef het en ik vraag excuus, want ik pleeg op zo’n momenten wel eens vervuld te zijn van vooroordelen. Dat die Servische of Kroatische voetballers bijvoorbeeld altijd boevenkoppen hebben, ongeschoren boevenkoppen bovendien. En ik meen ook altijd oorlogszucht in hun blikken en in hun lichaamstaal te bespeuren, wanneer ze in voor mij vreemde bewoordingen hun glorierijke vaderland bezingen. Maar allicht vergis ik mij, en helpen die steenrijke profvoetballers ook wel eens een oud vrouwtje de straat  over, leren ze hun kindjes met houten blokjes spelen  en komt oorlog voeren, met de kalashnikov achteloos over de schouder,  voor de morzel vaderlandse grond alleen in hun nachtmerries voor.

Besnik Hasi 

Al die overdenkingen dwaalden door mijn hoofd toen ik Besnik Hasi in Phara op de tribune zag zitten. Niet aan tafel, want daar zat Willy Claes, ex dit en oud dat en oud tout court. Hasi zat niet aan tafel omdat hij wel goed Nederlands spreekt (na 14 jaar België) maar niet vloeiend genoeg om een hoofdrolspeler te zijn in het tafelgesprek over het onafhankelijke Bosnië. Maar toch was hij het, en niet Willy Claes, die mijn aandacht kon vasthouden. Er is natuurlijk dat ontroerende verhaal van tijdens de Bosnische oorlog, toen hij niet wist hoe het met zijn familie gesteld was, toen zijn vader stierf en hij er niet bij kon zijn.

 Ontwapenende goedgelovigheid

Maar het allerschattigst vond ik bij Besnik Hasi - een onvervaarde en vurige verdedigende middenvelder bij Cercle Brugge - dat bijna blinde geloof in de toekomst van zijn kleine landje. We komen er wel, zei hij, we hebben zoveel geleden onder het Servische bewind, we verdienen die onafhankelijkheid gewoon. En toen men hem wees op de armoe en de belabberde economische toestand, zei Hasi met een stralende glimlach dat ze het met de internationale hulp wel zouden redden, zijn Kosovaren.  Zijn goedgelovigheid was ontwapenend. Kosovo wordt al jaren recht gehouden met dollars en euro’s, daar teert het land op, want een eigen economie heeft het nauwelijks. De hulp zal wel blijven komen. Don’t worry, be happy.

Maar dan dacht ik ook - want ik denk dus de hele tijd, wat knap vervelend kan zijn - stel dat Kosovo straks een eigen voetbalploeg heeft, met Besnik hasi als kapitein of als coach, gaan die dan ook zo pathetisch en zo krijgshaftig hun volkslied zingen in de middencirkel van het nationale stadion van Pristina, dat ik er koude rillingen van krijg, zoals bij hun buren de Serviërs?

 Overigens

Overigens had ik  ook een nare gedachte toen ik Willy Claes zijn wereldomspannende deskundigheid ten toon zag spreiden: wie gelooft die man nog?

Het is elf uur. Ik heb gezegd.

Nog een heel goede nacht. 

In Phara ging het over de verkiezingen in Pakistan. Aan tafel zat de ‘kritische moslima’ en schrijfster Naema Tahir, geboren uit Pakistaanse ouders.

Het tweede onderwerp van gesprek was de eenzijdige onafhankelijkheid van het mini-Balkanstaatje Kosovo.
Voetballer Besnik Hasi (Anderlecht, Genk en Cercle Brugge) is een Kosovaar en kwam zijn vreugde en toch ook zijn bezorgdheid tonen.

Willy Claes heeft ervaring met de Balkan als voormalig minister van Buitenlandse Zaken en ex-topman bij de Navo.

‘Broeders van Liefde’ is een opmerkelijk toneelstuk van Arne Sierens en Chokri Ben Chikha.
Sierens is een van onze topregisseurs.

Chokri Ben Chikha is een Tunesisch-Vlaamse theatermaker. Het stuk gaat ondermeer over de relatie tussen hem en zijn broer. Vandaar: ‘Broeders van Liefde’.

Uw beschaafde mening over wat in Phara is gezegd, is zeer welkom. Klik bovenaan ‘Discussieer mee’ aan.
Hieronder vindt u twee opmerkelijke gragmenten uit het programma.

- Kan Pakistan ooit een democratie worden? Naema Tahir zei er dit over.
-Willy Claes heeft grote vragen bij een onafhankelijk Kosovo, en wel hierom.
-Voetballer Besnik Hasi gelooft wel in een leefbaar Kosovo; hij zei het zo.

Om de volledige uitzending van Phara te herbekijken , klik dan hier.

 U kunt ook kijken naar de pogingen van onze vliegende reporter Jamal om een fruitmand te bezorgen bij de zieke vice-premier Yves Leterme in UZLeuven.

                                                   Klik hier!

En aan het eind van Phara hangt er altijd nog een staartje.

. Willy Claes, oud-minister van Buitenlandse Zaken en Navo-baas
. Besnik Hasi, voetballer bij Cercle en Kosovaar
. Naema Tahir, Pakistaans-Nederlandse schrijfster
. Arne Sierens en Chokri Ben Chikha, theatermakers

Onafhankelijk Kosovo

Het kleine Kosovo heeft zich eenzijdig onafhankelijk verklaard, tot grote woede van het vroegere moederland Servië en tot ergernis van Rusland. Maar hoe leefbaar is de kleine nieuwe staat? Wat als straks - op lange termijn - de militaire bescherming door de NAVO wegvalt en de economische en logistieke steun van de Europese Unie? En wie gaat het land erkennen?

Phara heeft Willy Claes uitgenodigd. Als oud-minister van Buitenlandse Zaken en ex-secretaris-generaal van het westers bondgenootschap is hij de geschikte gast om al die vragen over de toekomst van Kosovo te beantwoorden.

Besnik Hasi, voetballer bij Cercle Brugge én Kosovaar, komt ook zijn gedacht zeggen.

Verkiezingen in Pakistan

Vandaag worden in Pakistan parlementsverkiezingen gehouden; de campagne is in een sfeer van bloedig geweld verlopen. Tussen kerstmis en nieuwjaar kwam Benazir Bhutto om het leven bij een aanslag. Zij was de belangrijkste kandidate van de oppositie en uitdaagster van president Musharraf , die het land jarenlang heeft geleid als militair dictator.

Naema Tahir werd in Londen geboren uit Pakistaanse ouders, in 1980 kwam ze in Nederland wonen en studeerde er rechten. Ze werkte lange tijd als juriste mensenrechten voor de Raad van Europa. Ze wordt ‘een kritische moslima’ genoemd. Tahir is ook schrijfster: inmiddels zijn van haar drie boeken in het Nederlands verschenen, het laatste - ‘Eenzaam Heden- pas begin dit jaar.
Bij Phara laat ze haar licht schijnen op de toestand in Pakistan en schat ze de kansen in op een nieuw en democratisch Pakistan.

‘Broeders van Liefde’, een theatervoorstelling

‘Ismaël (Chokri Ben Chikha) heeft zijn broer verraden en verloochend. Toch hunkert hij ernaar door zijn broer gelezen te worden.
De achtergelaten broer, Abdel (Zouzou Ben Chikha), heeft een blok aan het been en speelt eenzaam zigeunertrompet.
Magali (Marijke Pinoy), moeder van alle volkeren, tolt in haar hoofd.
Een obscure jonge man, Suleiman (Haider Al Timimi), veert over en weer.
Lupe (Georgina Del Carmen Teunissen) en Pascal (Johan Heldenbergh) scheuren uit hun lijf. Zij wil trouwen met een vrouw. Hij smelt voor de jonge gast.
Met zijn valse snor grossiert Ludo (Titus De Voogdt) in doorgedreven naastenliefde.’

Dat is in een notendop waarover het toneelstuk ‘Broeders van Liefde’ handelt. Het stuk is gemaakt door Gentenaar Arne Sierens en door de Tunesische Vlaming Chrokri Ben Chika en komt binnen kort zowat overal in Vlaanderen op de planken.

Morgen in Phara: Jef Vermassen

Dinsdag spreekt het Hof van Cassatie zich uit over de zaak Van Hans Van Themsche. De jongeman is door Assisen veroordeeld tot levenslang. Zijn verdediging wil het proces laten overdoen, omdat het ‘al in de media was gevoerd’ en Hans Van Themsche dus geen eerlijke behandeling meer kon krijgen.

Jef Vermassen verdedigde op het proces de belangen van de ouders van Luna. Maar we gaan het niet alleen over de zaak Van Themsche hebben. In De Standaard van afgelopen weekend verdedigt de succespleiter zich tegen de beschuldigingen als zou hij ‘mediageil’ zijn.

Jef Vermassen

Dinsdag spreekt het Hof van Cassatie zich uit over de zaak Van Hans Van Themsche. De jongeman is door Assisen veroordeeld tot levenslang. Zijn verdediging wil het proces laten overdoen, omdat het ‘al in de media was gevoerd’ en Hans Van Themsche dus geen eerlijke behandeling meer kon krijgen.

Jef Vermassen verdedigde op het proces de belangen van de ouders van Luna. Maar we gaan het niet alleen over de zaak Van Themsche hebben. In De Standaard van afgelopen weekend verdedigt de succespleiter zich tegen de beschuldigingen als zou hij ‘mediageil’ zijn.